National and Kapodistrian University of Athens
Συγκριτική αξιολόγηση αναστολέων ΜΕΑ και σαρτανών ως προς την καρδιακή αναδιαμόρφωση και τις καρδιαγγειακές εκβάσεις σε ασθενείς μετά από οξύ στεφανιαίο σύνδρομο: συστηματική ανασκόπηση
Abstract
dc:descriptionΕισαγωγή: Η αναστολή του συστήματος ρενίνης–αγγειοτενσίνης αποτελεί βασικό θεραπευτικό άξονα μετά από οξύ έμφραγμα του μυοκαρδίου, με στόχο τη βελτίωση της πρόγνωσης και τον περιορισμό της δυσμενούς καρδιακής αναδιαμόρφωσης. Ωστόσο, η συγκριτική αποτελεσματικότητα των αναστολέων ΜΕΑ (ACEi) έναντι των ανταγωνιστών των υποδοχέων αγγειοτενσίνης II (ARBs) παραμένει ατελώς αποσαφηνισμένη. Σκοπός: Σκοπός της παρούσας συστηματικής ανασκόπησης ήταν η συγκριτική αξιολόγηση των ACEi και των ARBs ως προς την καρδιακή αναδιαμόρφωση και τις καρδιαγγειακές εκβάσεις σε ασθενείς μετά από οξύ έμφραγμα του μυοκαρδίου. Υλικό και μέθοδος: Πραγματοποιήθηκε συστηματική ανασκόπηση της βιβλιογραφίας με προκαθορισμένο PICO. Η αναζήτηση πραγματοποιήθηκε σε PubMed, Google Scholar και Cochrane Library, με συμπληρωματικό έλεγχο σε Scopus και ClinicalTrials.gov. Συμπεριλήφθηκαν ενήλικες ασθενείς μετά από STEMI ή NSTEMI, με σύγκριση ACEi έναντι ARBs. Η κύρια έκβαση ήταν η συνολική ή/και καρδιαγγειακή θνητότητα, ενώ οι δευτερεύουσες εκβάσεις περιλάμβαναν δείκτες καρδιακής αναδιαμόρφωσης, MACE, επανανοσηλείες, επανέμφραγμα/επαναγγείωση και ασφάλεια/ανεκτικότητα. Η σύνθεση ήταν ποιοτική λόγω κλινικής και μεθοδολογικής ετερογένειας. Αποτελέσματα: Συμπεριλήφθηκαν 17 μελέτες, από τις οποίες 15 παρείχαν άμεση συγκριτική τεκμηρίωση και 2 υποστηρικτική/έμμεση τεκμηρίωση. Τα διαθέσιμα δεδομένα δεν ανέδειξαν σαφή και σταθερή υπεροχή κάποιας θεραπευτικής κατηγορίας ως προς τη θνητότητα, τα μείζονα καρδιαγγειακά συμβάματα ή τις περισσότερες κλινικές εκβάσεις. Ως προς την καρδιακή αναδιαμόρφωση, τόσο οι ACEi όσο και οι ARBs σχετίστηκαν με ευνοϊκές επιδράσεις, χωρίς σταθερή γενικεύσιμη υπεροχή. Οι ARBs εμφάνισαν καλύτερο προφίλ ανεκτικότητας, κυρίως λόγω χαμηλότερης συχνότητας βήχα και διακοπής θεραπείας. Συμπεράσματα: Οι ACEi και οι ARBs παρουσιάζουν συνολικά συγκρίσιμη αποτελεσματικότητα μετά από οξύ έμφραγμα του μυοκαρδίου. Η επιλογή θεραπείας πρέπει να εξατομικεύεται με βάση το κλινικό προφίλ, την ανεκτικότητα, τις συννοσηρότητες και τον κίνδυνο ανεπιθύμητων ενεργειών.
Author and committee
dc:creator, dc:contributor.*- Authors dc:creator
-
- Ματσούκης Παναγιώτης
- Matsoukis Panagiotis
Subjects
dc:subject × 2Rights
- Language dc:language
- Ελληνικά, Greek
Identifiers
dc:identifier.*- Identifier
- uoadl:5433528