National and Kapodistrian University of Athens
Αναβολική αντιοστεοπορωτική θεραπεία στις κακώσεις νωτιαίου μυελού
Abstract
dc:descriptionΗ κάκωση του νωτιαίου μυελού (Spinal Cord Injury, SCI) αποτελεί σοβαρή νευρολογική κατάσταση με πολυεπίπεδες λειτουργικές, συστηματικές και μεταβολικές επιπτώσεις. Εκτός από τις άμεσες κινητικές, αισθητικές και αυτόνομες διαταραχές, η SCI συνοδεύεται συχνά από ταχεία και εκτεταμένη απώλεια οστικής μάζας κάτωθεν του επιπέδου της βλάβης, η οποία αυξάνει σημαντικά τον κίνδυνο καταγμάτων, ιδιαίτερα στο περιφερικό τμήμα του μηριαίου οστού και στην εγγύς κνήμη. Η οστεοπόρωση μετά από SCI διαφέρει από την πρωτοπαθή οστεοπόρωση, καθώς σχετίζεται στενά με τη μηχανική αποφόρτιση, την ακινητοποίηση, τις νευροενδοκρινικές μεταβολές, τη διαταραχή της οστικής ανακατασκευής και την αυξημένη οστεοκλαστική δραστηριότητα. Η παρούσα εργασία εξετάζει τη θέση της αναβολικής αντιοστεοπορωτικής θεραπείας στο πλαίσιο της SCI. Ειδικότερα, αναλύονται η τεριπαρατίδη, η ρομοσοζουμάμπη και η αμπαλοπαρατίδη, με έμφαση στον μηχανισμό δράσης τους, στα διαθέσιμα κλινικά και προκλινικά δεδομένα, καθώς και στη δυνητική τους εφαρμογή στον πληθυσμό των ασθενών με SCI. Η τεριπαρατίδη αποτελεί καθιερωμένο οστεοαναβολικό παράγοντα στην αντιμετώπιση της οστεοπόρωσης, ωστόσο τα δεδομένα της σε ασθενείς με SCI παραμένουν περιορισμένα και δεν τεκμηριώνουν ακόμη σαφή μείωση του καταγματικού κινδύνου. Παράλληλα, προκλινικές μελέτες υποδεικνύουν πιθανές νευροπροστατευτικές δράσεις μέσω μείωσης του οξειδωτικού στρες και προστασίας του αιματονωτιαίου φραγμού, χωρίς όμως τα ευρήματα αυτά να έχουν ακόμη μεταφραστεί επαρκώς στην κλινική πράξη. Η ρομοσοζουμάμπη, μέσω αναστολής της σκληροστίνης, παρουσιάζει ιδιαίτερο ενδιαφέρον στη SCI, καθώς συνδυάζει αύξηση του οστικού σχηματισμού με μείωση της οστικής απορρόφησης. Τα διαθέσιμα κλινικά δεδομένα σε ασθενείς με SCI παραμένουν περιορισμένα, ενώ η θεραπευτική της αξία διερευνάται σε εν εξελίξει κλινικές μελέτες σε ασθενείς με χρόνια και υποξεία SCI, κυρίως ως προς τη βελτίωση της οστικής πυκνότητας και της οστικής μικροαρχιτεκτονικής. Αντιθέτως, για την αμπαλοπαρατίδη δεν υπάρχουν μέχρι σήμερα κλινικά δεδομένα σε ασθενείς με SCI, ενώ τα διαθέσιμα ευρήματα προέρχονται κυρίως από προκλινικά μοντέλα και μοντέλα μηχανικής αποφόρτισης. Συνεπώς, ο ρόλος της παραμένει περισσότερο θεωρητικός και ερευνητικός παρά άμεσα κλινικά τεκμηριωμένος. Συνολικά, η αναβολική αντιοστεοπορωτική θεραπεία αποτελεί υποσχόμενη αλλά ακόμη ανεπαρκώς τεκμηριωμένη θεραπευτική στρατηγική για την SCI. Η μελλοντική έρευνα πρέπει να επικεντρωθεί σε καλά σχεδιασμένες κλινικές μελέτες, με αξιολόγηση όχι μόνο της οστικής πυκνότητας, αλλά και της οστικής μικροαρχιτεκτονικής, της μηχανικής αντοχής του οστού, της πρόληψης καταγμάτων και της λειτουργικής έκβασης των ασθενών.
Author and committee
dc:creator, dc:contributor.*- Authors dc:creator
-
- Παπαναστασίου Χριστίνα
- Papanastasiou Christina
Subjects
dc:subject × 2Rights
- Language dc:language
- Ελληνικά, Greek
Identifiers
dc:identifier.*- Identifier
- uoadl:5448532