National and Kapodistrian University of Athens
Περιεγχειρητική αναλγητική διαχείριση με περιορισμένη χρήση οπιοειδών σε ογκολογικούς ασθενείς που υποβάλλονται σε κολεκτομή: συγκριτική αξιολόγηση των κλινικών εκβάσεων
Abstract
dc:descriptionΕισαγωγή: Η αποτελεσματική αντιμετώπιση του οξέος μετεγχειρητικού πόνου αποτελεί βασικό στοιχείο της περιεγχειρητικής φροντίδας μετά από κολεκτομή. Η χρήση οπιοειδών παραμένει σημαντική, συνοδεύεται όμως από ανεπιθύμητες ενέργειες, γεγονός που έχει ενισχύσει το ενδιαφέρον για πολυπαραγοντικές στρατηγικές περιορισμένης χρήσης οπιοειδών. Σκοπός: Σκοπός της μελέτης ήταν η συγκριτική αξιολόγηση της αναλγησίας βασιζόμενης στα οπιοειδή (Opioid-Based Analgesia – OBA) και της πολυπαραγοντικής αναλγησίας περιορισμένης χρήσης οπιοειδών (Opioid-Sparing Analgesia – OSA) σε ασθενείς που υποβλήθηκαν σε κολεκτομή, με έμφαση στις άμεσες μετεγχειρητικές εκβάσεις στη Μονάδα Μεταναισθητικής Φροντίδας (ΜΜΑΦ). Υλικό και Μέθοδος: Πραγματοποιήθηκε μονοκεντρική, παρατηρητική, αναλυτική και μη τυχαιοποιημένη μελέτη στο Γενικό Ογκολογικό Νοσοκομείο Κηφισιάς «Οι Άγιοι Ανάργυροι». Στην τελική ανάλυση συμπεριλήφθηκαν 80 ασθενείς που υποβλήθηκαν σε κολεκτομή, 40 στην ομάδα OBA και 40 στην ομάδα OSA. Αξιολογήθηκαν η ένταση του μετεγχειρητικού πόνου με την κλίμακα NRS κατά την άφιξη, η μέγιστη τιμή και η τιμή κατά την έξοδο από τη ΜΜΑΦ, η ανάγκη αναλγησίας διάσωσης, η κατανάλωση οπιοειδών σε ισοδύναμα μορφίνης, η εμφάνιση μετεγχειρητικής ναυτίας ή/και εμέτου (PONV), η ανάγκη αντιεμετικής αγωγής και η διάρκεια παραμονής στη ΜΜΑΦ. Αποτελέσματα: Η ομάδα OSA παρουσίασε σημαντικά χαμηλότερες τιμές NRS κατά την άφιξη στη ΜΜΑΦ (διάμεσος 1 έναντι 3), στη μέγιστη ένταση πόνου (2,5 έναντι 4,5) και κατά την έξοδο (1 έναντι 2), με p<0,001 σε όλες τις συγκρίσεις. Αναλγησία διάσωσης χρειάστηκε το 10,0% των ασθενών της OSA έναντι 70,0% της OBA (p<0,001), ενώ η διάμεση κατανάλωση οπιοειδών ήταν 0 έναντι 3 mg ισοδυνάμων μορφίνης, αντίστοιχα (p<0,001). PONV καταγράφηκε στο 10,0% της OSA έναντι 57,5% της OBA (p<0,001) και αντιεμετική αγωγή διάσωσης απαιτήθηκε στο 10,0% έναντι 67,5%, αντίστοιχα (p<0,001). Η διάμεση διάρκεια παραμονής στη ΜΜΑΦ ήταν επίσης μικρότερη στην ομάδα OSA (61,5 έναντι 77,0 λεπτών, p<0,001). Συμπεράσματα: Η πολυπαραγοντική στρατηγική περιορισμένης χρήσης οπιοειδών συσχετίστηκε με καλύτερο έλεγχο του άμεσου μετεγχειρητικού πόνου, μικρότερη ανάγκη αναλγησίας διάσωσης και έκθεση σε οπιοειδή, χαμηλότερη συχνότητα PONV και μικρότερη διάρκεια παραμονής στη ΜΜΑΦ. Τα ευρήματα υποστηρίζουν την κλινική αξία της ορθολογικής opioid-sparing αναλγησίας ως μέρος μιας εξατομικευμένης πολυπαραγοντικής περιεγχειρητικής στρατηγικής.
Author and committee
dc:creator, dc:contributor.*- Authors dc:creator
-
- Καπλάνη Ευαγγελία - Μαρουσώ
- Kaplani Evangelia - Marouso
Subjects
dc:subject × 2Rights
- Language dc:language
- Ελληνικά, Greek
Identifiers
dc:identifier.*- Identifier
- uoadl:5449368