National and Kapodistrian University of Athens
Σύγκριση της γνωσιακής – συµπεριφορικής θεραπείας και της συστηµικής θεραπείας στις διαταραχές πρόσληψης τροφής: μια βιβλιογραφική ανασκόπηση
Abstract
dc:descriptionΕισαγωγή: Οι διαταραχές πρόσληψης τροφής αποτελούν σοβαρές ψυχιατρικές διαταραχές, με σημαντικές συνέπειες τόσο στη σωματική όσο και στην ψυχική υγεία. Η αντιμετώπισή τους είναι συχνά απαιτητική, καθώς η πορεία τους μπορεί να είναι χρόνια και να συνοδεύεται από υποτροπές και μερική ανταπόκριση στη θεραπεία. Ανάμεσα στις ψυχοθεραπευτικές προσεγγίσεις που έχουν μελετηθεί περισσότερο βρίσκονται η Γνωσιακή Συμπεριφορική Θεραπεία και η Συστημική και Οικογενειακή Θεραπεία. Σκοπός: Σκοπός της παρούσας εργασίας ήταν η συγκριτική διερεύνηση των δύο αυτών προσεγγίσεων, με ιδιαίτερη έμφαση στη νευρική ανορεξία. Η σύγκριση αφορούσε τόσο τις βασικές θεωρητικές τους αρχές και τους μηχανισμούς μέσω των οποίων επιδιώκεται η αλλαγή, όσο και τα διαθέσιμα ερευνητικά δεδομένα για την αποτελεσματικότητά τους σε διαφορετικές διαγνώσεις και ηλικιακές ομάδες. Μέθοδος: Η εργασία πραγματοποιήθηκε ως αφηγηματική βιβλιογραφική ανασκόπηση. Η αναζήτηση της σχετικής βιβλιογραφίας έγινε στις βάσεις PubMed, Scopus και Google Scholar και αφορούσε κυρίως δημοσιεύσεις της περιόδου 2010–2025. Ιδιαίτερη έμφαση δόθηκε σε τυχαιοποιημένες ελεγχόμενες δοκιμές, συστηματικές ανασκοπήσεις και μετα-αναλύσεις. Αποτελέσματα: Τα ευρήματα έδειξαν ότι η Γνωσιακή Συμπεριφορική Θεραπεία διαθέτει ισχυρότερη τεκμηρίωση κυρίως στη νευρική βουλιμία και στη διαταραχή υπερφαγίας, ιδιαίτερα στους ενήλικες. Σε μετα-ανάλυση 36 τυχαιοποιημένων δοκιμών με 2.809 συμμετέχοντες, το συνολικό μέγεθος επίδρασης ήταν 0,88, ενώ στις μελέτες χαμηλού κινδύνου μεροληψίας μειωνόταν σε 0,37. Στη νευρική ανορεξία, νεότερη μετα-ανάλυση 26 μελετών ανέδειξε βελτίωση τόσο στο σωματικό βάρος όσο και στη συμπτωματολογία. Αντίθετα, η Συστημική και Οικογενειακή Θεραπεία εμφανίζει την ισχυρότερη τεκμηρίωση στην εφηβική νευρική ανορεξία. Σε τυχαιοποιημένη δοκιμή 121 εφήβων, η πλήρης ύφεση στους 12 μήνες ήταν 49% στην οικογενειακή θεραπεία έναντι 23% στην ατομική παρέμβαση. Συμπεράσματα: Συνολικά, δεν προκύπτει ότι μία από τις δύο προσεγγίσεις υπερέχει σε όλες τις περιπτώσεις. Η Γνωσιακή Συμπεριφορική Θεραπεία φαίνεται να είναι περισσότερο τεκμηριωμένη στις μη λιποβαρείς διαταραχές των ενηλίκων, ενώ η Συστημική και Οικογενειακή Θεραπεία εμφανίζει σαφέστερο πλεονέκτημα στην εφηβική νευρική ανορεξία. Η επιλογή της κατάλληλης θεραπείας θα πρέπει επομένως να βασίζεται στη διάγνωση, την ηλικία, τη βαρύτητα της νόσου και τη δυνατότητα συμμετοχής της οικογένειας, ενώ σε ορισμένες περιπτώσεις οι δύο προσεγγίσεις μπορούν να λειτουργήσουν και συμπληρωματικά.
Author and committee
dc:creator, dc:contributor.*- Authors dc:creator
-
- Γερούκαλης Σταμάτιος
- Geroukalis Stamatios
Subjects
dc:subject × 2Rights
- Language dc:language
- Ελληνικά, Greek
Identifiers
dc:identifier.*- Identifier
- uoadl:5450465