National and Kapodistrian University of Athens
Πρόκληση ωοθυλακιορρηξίας για κύκλους με χρήση GNRH-a ανταγωνιστή, σε πτωχές και φυσιολογικές απαντήτριες, που υποβάλλονται σε εξωσωματική γονιμοποίηση ICSI. Συστηματική ανασκόπηση και μετα-ανάλυση τυχαιοποιημένων μελετών. Ανασκόπηση βιβλιογραφίας
Abstract
dc:descriptionΣκοπός: Διεξαγωγή συστηματικής ανασκόπησης και μετα-ανάλυσης όλων των τυχαιοποιημένων ελεγχόμενων μελετών (RCTs) που διερεύνησαν εάν η διπλή πρόκληση ωορρηξίας [ένας συνδυασμός αγωνιστή της εκλυτικής ορμόνης των γοναδοτροπινών (GnRH) και της ανθρώπινης χοριακής γοναδοτροπίνης (hCG)] μπορεί να βελτιώσει τον αριθμό των ωαρίων που ανακτώνται και των ποσοστών κλινικής κύησης σε άτομα με πτωχή ή φυσιολογική ανταπόκριση των ωοθηκών, που υποβάλλονται σε κύκλους εξωσωματικής γονιμοποίησης/ενδοκυτταροπλασματικής έγχυσης σπέρματος (IVF/ICSI) χρησιμοποιώντας πρωτόκολλο ανταγωνιστή GnRH. Σχεδιασμός Μελέτης: Οι μελέτες που χρησιμοποιήθηκαν έχουν δημοσιευτεί έως τον Οκτώβριο του 2022 στο PubMed, Scopus, Cochrane Library και Web of Science. Αξιολογήθηκε ο κίνδυνος για μεροληψία των μελετών που συμπεριλήφθηκαν. Οι διχοτομικές μεταβλητές αναφέρθηκαν ως σχετικός κίνδυνος (RR) και οι συνεχείς μεταβλητές αναφέρθηκαν ως σταθμισμένη διαφορά μέσων τιμών (WMD) με 95% διάστημα εμπιστοσύνης (CI). Τα κύρια αποτελέσματα ήταν ο αριθμός των ωαρίων που ανακτήθηκαν, ο αριθμός των ώριμων ωαρίων [μετάφαση II (MII)], το ποσοστό κλινικής κύησης και το ποσοστό συνεχιζόμενης κύησης. Άλλα αποτελέσματα εξωσωματικής γονιμοποίησης θεωρήθηκαν ως δευτερεύοντα αποτελέσματα. Αποτελέσματα: Εντοπίστηκαν επτά μελέτες και 898 ασθενείς ήταν επιλέξιμοι για συμπερίληψη σε αυτή τη μετα-ανάλυση. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι ο αριθμός των ωαρίων που ανακτήθηκαν [WMD = 1,38 (95% CI 0,47–2,28), I2 = 66%, p = 0,003, χαμηλή τεκμηρίωση], ο αριθμός των ωοκυττάρων MII [WMD = 0,7 (95% CI 0,35 1,05), I2 = 42%, p < 0,0001, μέτρια τεκμηρίωση], ο αριθμός των εμβρύων [WMD = 0,68 (95% CI 0,07–1,3), I2 = 67%, p = 0,03, χαμηλή τεκμηρίωση] και ο αριθμός των εμβρύων καλής ποιότητας [WMD = 1,14 (95% CI 0,35–1,93), I2 = 0%, p = 0,005, μέτρια τεκμηρίωση] στην ομάδα διπλής πρόκλησης ήταν σημαντικά υψηλότερες από ό,τι στην ομάδα πρόκλησης μόνο με hCG. Τα αποτελέσματα της ανάλυσης της υποομάδας ανταπόκρισης των ωοθηκών έδειξαν σημαντικές διαφορές σε όλα αυτά τα αποτελέσματα σε άτομα με φυσιολογική ανταπόκριση και καμία διαφορά σε κανένα από τα αποτελέσματα σε άτομα με πτωχή ανταπόκριση, εκτός από τον αριθμό των ωαρίων MII. Σε άτομα με πτωχή ανταπόκριση, τα ποσοστά κλινικής εγκυμοσύνης μπορεί να βελτιωθούν στην ομάδα διπλής πρόκλησης [RR = 2,2 (95% CI 1,05–4,61), I2 = 28%, p = 0,04, χαμηλή τεκμηρίωση]. Συμπέρασμα: Η διπλή πρόκληση ωορρηξίας με αγωνιστή GnRH και hCG βελτίωσε την ωριμότητα των ωαρίων και την ταξινόμηση των εμβρύων στις φυσιολογικές αποκρίτριες σε κύκλους ανταγωνιστών GnRH. Η διπλή πρόκληση ωορρηξίας σε σχέση με την τελική ωρίμανση των ωαρίων μπορεί να βελτιώσει τα κλινικά ποσοστά εγκυμοσύνης σε άτομα με πτωχή ανταπόκριση των ωοθηκών.
Author and committee
dc:creator, dc:contributor.*- Authors dc:creator
-
- Αποστολίδου Ευαγγελία
- Apostolidou Evangelia
Subjects
dc:subject × 2Rights
- Language dc:language
- Ελληνικά, Greek
Identifiers
dc:identifier.*- Identifier
- uoadl:5453063