National and Kapodistrian University of Athens
Επίδραση του γηριατρικού συνδρόμου της ευθραυστότητας στους δείκτες διαστολικής λειτουργίας της καρδιάς σε πληθυσμό ηλικίας ≥65 ετών
Abstract
dc:descriptionΕισαγωγή και σκοπός: Η ευθραυστότητα αποτελεί γηριατρικό σύνδρομο που έχει συσχετιστεί με αυξημένο καρδιαγγειακό κίνδυνο. Ωστόσο, η επίδρασή της στη διαστολική λειτουργία της καρδιάς δεν έχει αποσαφηνιστεί πλήρως. Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν η διερεύνηση της επίδρασης της ευθραυστότητας, όπως αξιολογείται με τον φαινότυπο Fried και την Clinical Frailty Scale (CFS), σε υπερηχοκαρδιογραφικούς δείκτες διαστολικής λειτουργίας και στα επίπεδα του NT-proBNP σε άτομα ηλικίας ≥65 ετών. Μέθοδοι: Πραγματοποιήθηκε συγχρονική μελέτη σε 537 άτομα ηλικίας ≥65 ετών που διαβιούσαν στην κοινότητα και αξιολογήθηκαν στο Γενικό Νοσοκομείο «Αμαλία Φλέμιγκ». Η ευθραυστότητα εκτιμήθηκε με τον φαινότυπο Fried και την CFS. Για την προσέγγιση της αιτιώδους επίδρασης εφαρμόστηκαν μέθοδοι βαθμολογίας προδιάθεσης, με εκτιμητέα παράμετρο τη μέση επίδραση της έκθεσης στους εκτεθειμένους (average treatment effect on the treated, ATT). Για τη σύγκριση προεύθραυστων/εύθραυστων έναντι εύρωστων κατά Fried εφαρμόστηκε αντιστοίχιση βάσει βαθμολογίας προδιάθεσης, ενώ για τη σύγκριση CFS ≥3 έναντι CFS 1–2 εφαρμόστηκε στάθμιση βάσει βαθμολογίας προδιάθεσης. Τα μεγέθη επίδρασης υπολογίστηκαν με g-computation. Οι ελλείπουσες τιμές αντιμετωπίστηκαν με πολλαπλή συμπλήρωση με αλυσιδωτές εξισώσεις. Ως ανάλυση ευαισθησίας εφαρμόστηκαν πολυπαραγοντικά μοντέλα παλινδρόμησης. Αποτελέσματα: Μετά την αντιστοίχιση, η προευθραυστότητα/ευθραυστότητα κατά Fried επέδρασε στον δείκτη διάστασης του αριστερού κόλπου (LAi), ο οποίος ήταν κατά 0,66 mm/m² (95% ΔΕ 0,04–1,27) υψηλότερος στους προεύθραυστους/εύθραυστους ασθενείς σε σύγκριση με το αναμενόμενο εάν ήταν εύρωστοι. Αντίθετα, η CFS ≥3 παρουσίασε ευρύτερη επίδραση στη διαστολική λειτουργία: στους ασθενείς με CFS ≥3, το LAi ήταν υψηλότερο κατά 0,98 mm/m² (95% ΔΕ 0,37–1,59), η διάμετρος του αριστερού κόλπου κατά 1,46 mm (95% ΔΕ 0,38–2,54), το E/e′ κατά 10,17% (95% ΔΕ 0,67–20,57) και το NT-proBNP κατά 50,36% (95% ΔΕ 9,43–106,61%) σε σύγκριση με το αναμενόμενο εάν ήταν CFS 1–2. Οι αναλύσεις ευαισθησίας ήταν εν γένει συμβατές με τα κύρια ευρήματα ως προς το LAi και το NT-proBNP, με την αύξηση του NT-proBNP να είναι εντονότερη στις υψηλότερες κατηγορίες ευθραυστότητας κατά CFS (CFS >4). Συμπεράσματα: Η ευθραυστότητα κατά Fried φάνηκε να επιδρά κυρίως στο μέγεθος του αριστερού κόλπου. Αντίθετα, η ευθραυστότητα κατά CFS (CFS ≥3) χαρακτηρίστηκε από ευρύτερη επίδραση σε δείκτες διαστολικής επιβάρυνσης, συμπεριλαμβανομένων του μεγέθους του αριστερού κόλπου, του E/e′ και του NT-proBNP, υποδηλώνοντας έναν λιγότερο αποτελεσματικά αντιρροπούμενο διαστολικό φαινότυπο. Τα ευρήματα αυτά θέτουν τη βάση για την περαιτέρω διερεύνηση της ευθραυστότητας ως δυνητικά τροποποιήσιμου παράγοντα που επιδρά στη διαστολική λειτουργία σε άτομα μεγαλύτερης ηλικίας.
Author and committee
dc:creator, dc:contributor.*- Authors dc:creator
-
- Αναγνώστου Δημήτριος
- Anagnostou Dimitrios
Subjects
dc:subject × 2Rights
- Language dc:language
- Ελληνικά, Greek
Identifiers
dc:identifier.*- Identifier
- uoadl:5453139