National and Kapodistrian University of Athens
Definiteness without quantification: The definite article and the type of definite descriptions
Abstract
dc:descriptionΜια οριστική περιγραφή ταυτόχρονα περιγράφει και ξεχωρίζει. Όταν σε αυτήν αντιστοιχεί ακριβώς ένα πράγμα, οι δύο λειτουργίες δεν χρειάζεται να διακριθούν· όταν δεν αντιστοιχεί τίποτα, ο Russell (1905) υποστήριξε ότι η πρόταση ισχυρίζεται ύπαρξη και μοναδικότητα και είναι ψευδής επειδή αυτές δεν ισχύουν, και ο Strawson (1950) ότι η απαίτηση προϋποτίθεται, οπότε δεν τίθεται καν ζήτημα αλήθειας. Σε μια συνθετική σημασιολογία η διαμάχη γίνεται ερώτημα για μία λέξη, και οι υποψήφιες απαντήσεις διαφέρουν ως προς το τι επιστρέφει το άρθρο: μια ιδιότητα, έναν ποσοδείκτη ή ένα άτομο. Υπερασπίζομαι την πρώτη, στη μορφή που της δίνουν οι Coppock & Beaver (2015). Σύμφωνα με την ανάλυσή τους, το the δηλώνει μια συνάρτηση από ιδιότητες σε ιδιότητες, τύπου ⟨et,et⟩· προϋποθέτει ότι το πολύ ένα πράγμα έχει την ιδιότητα και δεν προϋποθέτει τίποτα για την ύπαρξη· και μια περιγραφή που κατασκευάζεται με αυτόν τον τρόπο φτάνει σε ένα άτομο, σε θέση ορίσματος, μέσω μιας πράξης μετατόπισης τύπου που εφαρμόζεται έξω από το άρθρο, έτσι ώστε η ύπαρξη να είναι συνθήκη για αυτή τη μετατόπιση και όχι για το άρθρο. Το επιχείρημά μου στηρίζεται σε δύο είδη δεδομένων. Οι οριστικές περιγραφές εμφανίζονται σε κατηγορηματική θέση, όπου ένα άρθρο που σχηματίζει ποσοδείκτες, τύπου ⟨et,⟨et,t⟩⟩, δεν μπορεί από μόνο του να δώσει κατηγόρημα· και σε ορισμένες χρήσεις δεν αντιστοιχεί απολύτως τίποτα στην περιγραφή, κι όμως η πρόταση μπορεί να είναι αληθής, ενώ ένα άρθρο που προϋποθέτει ότι κάτι αντιστοιχεί σε αυτήν αφήνει την πρόταση χωρίς τιμή αληθείας. Ένα άρθρο τύπου ⟨et,et⟩, με το βήμα προς την αναφορά να γίνεται έξω από αυτό, είναι η αρχιτεκτονική που επιβάλλουν αυτά τα δεδομένα, και όχι μία επιλογή ανάμεσα σε πολλές. Από εδώ προκύπτει και ένα ακόμη αποτέλεσμα. Η μοναδικότητα πρέπει να ελέγχεται σε σχέση με ό,τι είναι προεξέχον, δηλαδή ό,τι βρίσκεται σε πρώτο πλάνο μέσα στο περικείμενο, και οι Coppock & Beaver προτείνουν, ως έναν τρόπο να γίνει αυτό, τη σχετικοποίηση τριών σημείων ως προς ένα πεδίο περιορισμένο από το περικείμενο, διατυπώνοντας με επιφύλαξη το τρίτο· κατά την ανάλυση που υπερασπίζομαι εδώ ο περιορισμός εφαρμόζεται μία φορά, στο όρισμα του άρθρου, και ό,τι εφαρμόζεται στην έξοδό του τον κληρονομεί. Αυτό λέει πού μπορεί να εντοπιστεί ένας περιορισμός, όχι τι τον παρέχει, και δεν κρίνει τίποτα για τις ελλιπείς περιγραφές.
Author and committee
dc:creator, dc:contributor.*- Authors dc:creator
-
- Αντωνόπουλος Χριστόφορος
- Antonopoulos Christoforos
Subjects
dc:subject × 2Rights
- Language dc:language
- English
Identifiers
dc:identifier.*- Identifier
- uoadl:5456405