Spelling suggestions: "subject:"euglycemic"" "subject:"euglycaemic""
1 |
Prevalence Of And Risk Factors For Intraoperative Non-euglycemia Events In Premature Neonates >2500 GramsRitrosky, Zulay 01 January 2010 (has links)
This study examined the rates and risks of premature neonates >2500grams developing intraoperative non-euglycemia events (IONEE). A retrospective chart review of 26 premature neonates >2500 grams who underwent surgical procedures between January 1 and December 31, 2009 was conducted. Statistical analysis was done using Chi square and t-tests. Ten of the 26 subjects (38%) experienced an IONEE. Hyperglycemia was the primary IONEE that was noted in the neonates. (Mean: 143.19; sd: 56.041) Length of surgery was significantly longer in those premature neonates with IONEE than those with euglycemia (71.7 0± 27.03 vs. 45.62 ± 17.98 minutes). All IONEE subjects received general anesthesia (n=10) while none of those with only intravenous anesthesia had an IONEE (X2 (1) = 4.875, p=.027). Subjects with IONEE had a higher mean preoperative glucose level (127.11 gm/dL ± 31.66) than those who did not experienced IONEE (86.36 gm/dL ± 29.39; t(21) = 3.151, p=.005). A higher proportion of subjects who developed IONEE had the capillary heel (60%) as opposed to an arterial (40%) site for blood collection (X2 (1) = 6.518, p =.001). Also, subjects free of preoperative pulmonary complications were more prone to develop IONEE (X2 (1)= 8.60, p = .003). The presence of IONEE was associated with development of metabolic acidosis (X2 (1)= 5.426, p=.020) and lower postoperative pH values (7.19 ± 0.20 vs. 7.35 ± 0.11). Anesthesia providers need to establish intraoperative guidelines for the monitoring and treatment of IONEE to protect these premature neonates from having complications such as developmental delay.
|
2 |
Diet-Induced Obesity in Growth Hormone Receptor Antagonist MiceYang, Tianxu January 2010 (has links)
No description available.
|
3 |
Μελέτη των μεταβολών του εντεροπαγκρεατικού άξονα σε ασθενείς με νοσογόνο παχυσαρκία μετά από χειρουργική επέμβαση γαστρικής παράκαμψηςΠολυζωγοπούλου, Ευτυχία Β. 23 January 2009 (has links)
Η αντίσταση στην ινσουλίνη και η απώλεια της πρώτης φάσης έκκρισης της
ινσουλίνης σε απάντηση στην ενδοφλέβια χορήγηση γλυκόζης είναι οι δύο κύριες
και πρωιμότερες διαταραχές στην φυσική εξέλιξη του σακχαρώδους διαβήτη τύπου
2. Στην παρούσα μελέτη διερευνήθηκε αν η απώλεια σωματικού βάρους μετά από
χειρουργική επέμβαση για νοσογόνο παχυσαρκία σε ασθενείς με κλινικά σοβαρή
παχυσαρκία και σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2 μπορεί να αποκαταστήσει
ευγλυκαιμία και φυσιολογική οξεία φάση έκκρισης ινσουλίνης σε ενδοφλέβια
δοκιμασία ανοχής γλυκόζης (IVGTT). Μελετήθηκαν 25 ασθενείς με κλινικά σοβαρή
παχυσαρκία – δώδεκα με σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2, πέντε με παθολογική
ανοχή γλυκόζης και οκτώ με φυσιολογική ανοχή γλυκόζης – πριν και μετά από
χολοπαγκρεατική εκτροπή με Roux-en-Y γαστρική παράκαμψη. Δώδεκα άτομα με
φυσιολογικό δείκτη μάζας σώματος ορίσθηκαν ως μάρτυρες.
Δώδεκα μήνες μετά το χειρουργείο, στην ομάδα των ασθενών με σακχαρώδη
διαβήτη τύπου 2, ο δείκτης μάζας σώματος μειώθηκε από 53,2 ± 2,0 σε 29,2 ± 1,7
kg/m2 , η γλυκόζη νηστείας ελαττώθηκε από 172,2 ± 15,1 σε 81,8 ± 2,4 mg/dl και η
ινσουλίνη νηστείας μειώθηκε από 28,1 ± 4,3 σε 6,3 ± 0,7 μU/ml (mean ± SE,
p<0,001). Η πρώτη φάση έκκρισης ινσουλίνης, η μέση τιμή συγκέντρωσης
ινσουλίνης στα δύο, τρία και πέντε λεπτά μείον την βασική τιμή στην ενδοφλέβια
δοκιμασία ανοχής γλυκόζης, αυξήθηκε κατά 770% και 935% στους τρεις και
δώδεκα μήνες μετεγχειρητικά, αντίστοιχα (από 6,0 ± 3,8 σε 34,8 ± 7,2 και 41,3 ±
5,5 μU/ml, αντίστοιχα, p<0,001). Αντίθετα, στην ομάδα ασθενών με φυσιολογική
ανοχή γλυκόζης, η πρώτη φάση έκκρισης ινσουλίνης, μειώθηκε κατά 40,5% (από
110 ± 10 σε 65,5 ± 15,5 μU/ml, p=0,027) δώδεκα μήνες μετά το χειρουργείο. Η
χολοπαγκρεατική εκτροπή με Roux-en-Y γαστρική παράκαμψη στην οποία
υπεβλήθησαν οι ασθενείς με κλινικά σοβαρή παχυσαρκία και σακχαρώδη διαβήτη
τύπου 2 οδηγεί σε σημαντική απώλεια σωματικού βάρους, ευγλυκαιμία και φυσιολογική ευαισθησία στην ινσουλίνη, αλλά το πιο σημαντικό είναι ότι
αποκαθιστά φυσιολογική πρώτη φάση έκκρισης ινσουλίνης σε απάντηση στη
γλυκόζη από το β-κύτταρο και φυσιολογική σχέση οξεία φάση έκκρισης ινσουλίνης /
ευαισθησία στην ινσουλίνη.
Η παρούσα μελέτη είναι η πρώτη που αποδεικνύει ότι η επαγόμενη από τη γλυκόζη
απολεσθείσα πρώτη φάση έκκρισης στην ινσουλίνη, στους ασθενείς με σακχαρώδη
διαβήτη τύπου 2, ήπιας ή μέτριας σοβαρότητας, είναι μια αναστρέψιμη διαταραχή.
Η αποκατάσταση ευγλυκαιμίας και φυσιολογικής ευαισθησίας στην ινσουλίνη
φαίνεται ότι αποτελούν βασική προυπόθεση για την επανεμφάνιση φυσιολογικής
πρώτης φάσης έκκρισης της ινσουλίνης. / Insulin resistance and loss of glucose-stimulated acute insulin response
(AIR) are the two major and earliest defects in the course of type 2 diabetes.
We investigated whether weight loss after bariatric surgery in patients with
morbid obesity and type 2 diabetes can restore euglycemia and normal AIR
to IV glucose tolerance test (IVGTT). We studied 25 morbidly obese
patients, 12 with type 2 diabetes (DM), 5 with impaired glucose tolerance
(IGT) and 8 with normal glucose tolerance (NGT) prior to and after a
biliopancreatic diversion with Roux-en-Y gastric bypass (BPD with RYGBP).
Twelve subjects with normal BMI served as controls. Twelve months after
surgery in the DM group, BMI decreased from 53.2 + 2.0 to 29.2 + 1.7
kg/m², fasting glucose decreased from 9.5 ± 0.83 to 4.5 ± 0.13 mmol/l (mean
± SE) and fasting insulin from 168.4 ± 25.9 to 37.7 ± 4.4 pmol/l (p<0.001).
AIR, the mean of insulin concentration at 2, 3 and 5 minutes over basal in
the IVGTT, increased by 770% and 935% at 3 and 12 months after surgery,
respectively (from 24.0 ± 22.7 pmol/l, to 209 ± 43.4 and 248 ± 33.1 pmol/l
respectively) (p<0,001). Conversely, in the NGT group, the increased AIR
decreased by 40.5% (from 660 ± 60 to 393 ± 93 pmol/l) (p=0.027), 12
months after surgery. BPD with RYGBP performed in morbidly obese
patients with type 2 diabetes leads to significant weight loss, euglycemia
and normal insulin sensitivity, but most importantly, restores a normal β-cell
AIR to glucose and a normal relationship of AIR for insulin sensitivity. This is
the first study, which demonstrates that the lost glucose-induced AIR, in
patients with type 2 diabetes of mild or moderate severity, is a reversible abnormality. Restoration of euglycemia and normal insulin sensitivity are
basal preconditions for the reappearance of normal acute insulin response
to glucose.
|
Page generated in 0.0222 seconds