• Refine Query
  • Source
  • Publication year
  • to
  • Language
  • 59
  • 9
  • 7
  • 4
  • 2
  • 2
  • 1
  • 1
  • Tagged with
  • 88
  • 88
  • 25
  • 14
  • 12
  • 10
  • 9
  • 9
  • 9
  • 9
  • 8
  • 7
  • 7
  • 7
  • 7
  • About
  • The Global ETD Search service is a free service for researchers to find electronic theses and dissertations. This service is provided by the Networked Digital Library of Theses and Dissertations.
    Our metadata is collected from universities around the world. If you manage a university/consortium/country archive and want to be added, details can be found on the NDLTD website.
21

Strategic incentives in multivalued social choice processes

Rodríguez Álvarez, Carmelo 21 June 2002 (has links)
Cuando los miembros de una sociedad tienen que tomar una decisión sobre un conjunto de alternativas suelen usar ciertas reglas que tratan de alcanzar un acuerdo entre sus diferentes intereses. Estas reglas se suelen denominar mecanismos de votación, procedimientos de elección social o, simplemente, elecciones. Las reglas de votación definen escenarios en los que los miembros de la sociedad interaccionan y tratan de obtener el mejor resultado de acuerdo con sus preferencias. Esta tesis doctoral está dedicada al estudio de los incentivos estratégicos de los participantes (votantes y candidatos) en procesos de elección social.Nuestro análisis se centra en modelos generales en los que se admite que el resultado de la elección consista en un conjunto de alternativas. Aunque resulta natural suponer que sólo una alternativa será finalmente elegida, existen múltiples situaciones en las que este supuesto es sumamente restrictivo. Por ejemplo, podríamos considerar la elección como una etapa intermedia en el proceso de decisión. El objeto del proceso electoral sería reducir el número de alternativas entre las que la sociedad tendría que escoger. Con esta interpretación, nos centraríamos en situaciones en los que existe cierto grado de incertidumbre sobre la resolución final de la elección social.En esta tesis seguimos dos importantes ramas de la literatura de la teoría de la elección social, el estudio de reglas decisión social no manipulables y el análisis de los problemas de candidatura estratégica.En primer lugar, siguiendo el trabajo seminal de Dutta, Jackson y Le Breton (Econometrica, 2001) estudiamos los incentivos de los candidatos para entrar o abandonar la lucha electoral con la intención de afectar al resultado de la elección. Si los candidatos comparan conjuntos de candidatos de forma consistente con los postulados de la teoría de la utilidad esperada, cualquier regla de decisión unánime y no dictatorial provee a algún candidato con incentivos a abandonar su candidatura. Sin embargo, si los candidatos comparan los resultados de la elección de acuerdo con métodos menos sofisticados, sí que se pueden obtener resultados positivos.Seguidamente, pasamos a analizar los incentivos estratégicos de los candidatos en un entorno complementario: en el que el resultado de la elección es explícitamente probabilístico. En esta situación podemos caracterizar la familia de reglas de votación que nunca incentivan la salida de ningún candidato. Sorprendentemente, aunque la familia de dictadores aleatorios juega un papel central dentro de la caracterización, podemos probar que reglas de decisión más flexibles también satisfacen los requerimientos de estabilidad en las candidaturas.Finalmente, nos centramos en la posibilidad de construir reglas de decisión no manipulables cuando los votantes comparan conjuntos de alternativas de acuerdo con actitudes extremas ante el riesgo. En este contexto, analizamos la compatibilidad entre la condición de no manipulabilidad y otras condiciones de regularidad que han sido propuestas en la literatura como por ejemplo, Resolución Residual. Además, también presentamos los requerimientos en las preferencias de los votantes sobre conjuntos de alternativas que reducen la posibilidad de reglas de decisión no manipulables a reglas dictatoriales. / When a society has to make a choice from an array of alternatives, it usually relies on certain rules that try to reconcile the opposite interest of the members of the society. These rules define environments in which the agents interact and try to obtain the best outcome according to their preferences. This work is devoted to the study of the strategic incentives of the participants in the social decision processes.We analyse general frameworks in which the outcome of the social choice process can be multivalued. Even when it seems natural to assume that the result of an election as a singleton, there are many situation in which our assumption should not be precluded. For instance, we can consider the social decision process as an interim stage that narrows the social agenda. Another possibility is to consider the set of the possible equilibria that could eventually arise in the voting procedure as the outcome of the election.Our study focuses on two important branches of the literature, the study of strategy-proof social choice correspondences and the analysis of strategic candidacy in multivalued voting procedures.First, we study the possibility of constructing non-manipulable social choice correspondences when the voters have strict attitudes towards risk. We analyse the trade-off between strategy-proofness and some regularity conditions proposed in the literature like Residual Resoluteness. Moreover, we introduce necessary conditions for strategy-proof and onto social choice correspondences. We also present the requirements in voters' preferences over sets of alternatives that reduce the possibility of strategy-proof correspondences to dictatorial ones.Second, we study the incentives of candidates to enter or to exit elections in order to affect strategically the outcome of a voting correspondence. We show that, if candidates form their preferences over sets according to Expected Utility Theory and Bayesian Updating, every unanimous and non dictatorial voting correspondence violates candidate stability, at least a candidate has incentives to leave the ballot at one profile of preferences. We also analyse the implications of using other extension criteria to define candidate stability that open the door to positive results.Finally, we analyse the strategic incentives of the candidates to withdraw the election in probabilistic environments. We characterise the family of unanimous and candidate stable probabilistic voting procedures when the candidates are expected utility maximisers. Surprisingly, we show that there are rules that are not probabilistic combinations of single-valued candidate stable voting procedures (random dictatorships) that do not provide incentives to the candidates to withdraw the election.
22

Bilateral bargaining : theory and applications /

Napel, Stefan, January 1900 (has links)
Thesis (Ph.D.)--Fakultät für Wirtschaftswissenschaften der Universität Fridericiana zu Karlsruhe, 2001. / Includes bibliographical references (p. [171]-183).
23

Equity and efficiency considerations of public higher education

Barbaro, Salvatore. January 1900 (has links)
Thesis (Ph. D.) - University of Göttingen, 2004.
24

Learning to like Facebook? effects of cultural and educational capital on the use of social network sites in a population of university students /

Lynn, Randy. January 2009 (has links)
Title from title page of PDF (University of Missouri--St. Louis, viewed February 23, 2010). Includes bibliographical references (p. 109-122).
25

Essays in Microeconomic Theory and Experimental Economics

Baldiga, Katherine January 2012 (has links)
This dissertation consists of three essays on microeconomics. The first two are theoretical papers that address issues in collective decision-making. The last is an experimental paper that explores gender differences in test-taking strategies. In the first essay, we define a family of social choice rules that depend on the population’s preferences and on the probability distribution over the sets of feasible alternatives that the society will face. Our rules can be interpreted as distance-minimization – selecting the order closest to the population’s preferences, using a metric on the orders that reflects the distribution over the possible feasible sets. The distance is the probability that two orders will disagree about the optimal choice from a randomly-selected available set. In the second essay, we study representative democracy and contrast it with direct democracy. The key question is whether representative democracy, with its practical advantages, succeeds in implementing the choices that the group would make under the more normatively attractive direct democracy. We find that, in general, it does not. We analyze the theoretical setting in which the two methods are most likely to lead to the same choices, minimizing potential sources of distortion. We show that even in this case, where the normative recommendation of direct democracy is clear, representative democracy may not elect the candidate with this ordering. In the third essay, we present the results of an experiment that explores whether women skip more questions than men on multiple-choice tests. The experimental test consists of practice questions from SAT II subject tests; we vary the size of the penalty imposed for a wrong answer and the salience of the evaluative nature of the task. We find that when no penalty is assessed for a wrong answer, all test-takers answer every question. But, when there is a small penalty for wrong answers and the task is explicitly framed as an SAT, women answer significantly fewer questions than men. We show that, conditional on their knowledge of the material, test-takers who skip questions do significantly worse on our experimental test, putting women and more risk averse test-takers at a disadvantage. / Economics
26

Υπολογιστικά ζητήματα στην κοινωνική επιλογή

Καρανικόλας, Νικόλαος 15 September 2014 (has links)
Στο πλαίσιο της παρούσας διδακτορικής διατριβής μελετώνται υπολογιστικά ζητήματα που προκύπτουν από τη θεωρία της κοινωνικής επιλογής. Ένα από τα κύρια θέματα της θεωρίας αυτής είναι οι εκλογές. Τα προβλήματα που σχετίζονται με τις εκλογές ανήκουν στη θεωρία ψηφοφοριών όπου βασικό πρόβλημα είναι η εύρεση του νικητή των εκλογών όταν έχουμε ως δεδομένες τις προτιμήσεις των ψηφοφόρων. Στη βιβλιογραφία υπάρχουν αρκετοί κανόνες ψηφοφορίας βάσει των οποίων γίνεται ο υπολογισμός της κατάταξης μιας ψηφοφορίας και της ανάδειξης του νικητή. Η θεωρία των ψηφοφοριών αποτελεί ένα σημαντικό κλάδο της θεωρίας της κοινωνικής επιλογής με άμεσες εφαρμογές στην κοινωνία, καθώς οι κανόνες αυτοί εφαρμόζονται στην πράξη σε βουλευτικές, δημοτικές ή τοπικές εκλογές, καθώς επίσης και σε αρκετές επιτροπές σχετικές με την λήψη συλλογικών αποφάσεων. Στη συγκεκριμένη διατριβή μελετούμε πρώτα τους κανόνες ψηφοφορίας που πρότειναν ο Dodgson και ο Young, οι οποίοι είναι σχεδιασμένοι έτσι ώστε να εντοπίζουν τον υποψήφιο που είναι διαισθητικά πιο κοντά στο να είναι ο νικητής σύμφωνα με το κριτήριο του Condorcet. Σύμφωνα με το κριτήριο αυτό, νικητής θα πρέπει να είναι ο υποψήφιος που έχει την προτίμηση της πλειοψηφίας έναντι των άλλων υποψήφιων. Ωστόσο κάτι τέτοιο δεν μπορεί να υπολογιστεί πάντα, καθώς οι προτιμήσεις της πλειοψηφίας μπορεί να είναι κυκλικές. Για παράδειγμα σε μια εκλογή με 3 υποψηφίους, ο υποψήφιος a να προτιμάται σε σχέση με τον b, ο b να προτιμάται σε σχέση με τον c, αλλά ο c να προτιμάται σε σχέση με τον a. Στην περίπτωση αυτή δεν μπορεί να καθοριστεί ο νικητής των εκλογών σύμφωνα με το κριτήριο του Condorcet. Για το λόγο αυτό χρησιμοποιούμε τους κανόνες ψηφοφορίας που προτάθηκαν από τους Dodgson και Young, οι οποίοι παρέχουν μια διαφορετική έννοια εγγύτητας ενός υποψήφιου στο να αναδειχθεί νικητής κατά Condorcet. Οι συγκεκριμένοι κανόνες αποτελούν ένα σημαντικό κομμάτι της βιβλιογραφίας της θεωρίας της Κοινωνικής Επιλογής διότι διαισθητικά παρουσιάζουν υψηλή εγγύτητα με τον κανόνα του Condorcet. Πιο συγκεκριμένα και σύμφωνα με τον κανόνα του Dodgson ισχύουν τα εξής: δεδομένου ενός συνόλου προτιμήσεων των ψηφοφόρων, ο βαθμός ενός υποψηφίου ορίζεται ως ο ελάχιστος αριθμός των ανταλλαγών που πρέπει να γίνουν μεταξύ γειτονικών υποψηφίων στην κατάταξη των ψηφοφόρων έτσι ώστε ο συγκεκριμένος υποψήφιος να αναδειχθεί νικητής κατά Condorcet. Ο υποψήφιος που έχει τον ελάχιστο βαθμό Dodgson είναι νικητής κατά Dodgson. Αντίστοιχα, σύμφωνα με τον κανόνα του Young ο βαθμός ενός υποψηφίου είναι το μέγεθος του μεγαλύτερου υποσυνόλου ψηφοφόρων έτσι ώστε, αν ληφθούν υπόψη μόνο αυτά τα ψηφοδέλτια, ο συγκεκριμένος υποψήφιος να γίνεται νικητής κατά Condorcet. Ο υποψήφιος με το μέγιστο βαθμό Young είναι νικητής κατά Young. Δυστυχώς, ο υπολογισμός του βαθμού ενός δεδομένου υποψηφίου είναι δύσκολος είτε με τον κανόνα του Dodgson είτε με τον κανόνα του Young. Για αυτό το λόγο τα υπολογιστικά ζητήματα που προκύπτουν και μελετώνται στην παρούσα διατριβή αφορούν στην προσέγγιση των δυο αυτών κανόνων ψηφοφορίας. Πιο συγκεκριμένα παρουσιάζονται δύο αλγόριθμοι που προσεγγίζουν το βαθμό ενός υποψηφίου σύμφωνα με τον κανόνα του Dodgson: ένας άπληστος αλγόριθμος και ένας αλγόριθμος βασισμένος σε γραμμικό πρόγραμμα. Οι δυο αυτοί αλγόριθμοι έχουν λόγο προσέγγισης H_{m-1}, όπου m είναι ο αριθμός των υποψηφίων και H_{m-1} είναι ο (m-1)-ος αρμονικός αριθμός. Επίσης, αποδεικνύεται ότι δεν υπάρχει αλγόριθμος πολυωνυμικού χρόνου που να προσεγγίζει το βαθμό Dodgson κατά λογαριθμικό παράγοντα, εκτός εάν υπάρχουν για τα προβλήματα της κλάσης NP αλγόριθμοι ψευδο-πολυωνυμικού χρόνου. Παρότι διαισθητικά υπερέχει ο άπληστος αλγόριθμος, στη συγκεκριμένη διατριβή υποστηρίζουμε ότι ο αλγόριθμος που είναι βασισμένος σε γραμμικό πρόγραμμα έχει πλεονέκτημα από την οπτική της θεωρίας της κοινωνικής επιλογής. Επιπλέον, αποδεικνύεται ότι ο υπολογισμός κάθε λογικής προσέγγισης της κατάταξης που παράγεται από τον κανόνα Dodgson είναι ένα υπολογιστικά δύσκολο πρόβλημα, γεγονός που εξηγεί, από την πλευρά της θεωρίας της πολυπλοκότητας, το ότι έχουν παρατηρηθεί μεγάλες διαφορές κατά τη σύγκριση εκλογών Dodgson με απλούστερους κανόνες ψηφοφορίας που εμπεριέχονται στη βιβλιογραφία της θεωρίας της κοινωνικής επιλογής. Τέλος, αποδεικνύεται ότι το πρόβλημα υπολογισμού του βαθμού ενός υποψηφίου σύμφωνα με τον κανόνα του Young είναι επίσης υπολογιστικά δύσκολο. Αυτό οδηγεί σε ένα αποτέλεσμα μη προσεγγισιμότητας για την κατάταξη υποψηφίων σε μια εκλογή σύμφωνα με τον κανόνα του Young. Αν και ο κανόνας του Dodgson είναι ένας από τους πιο καλά μελετημένους κανόνες ψηφοφορίας, παρουσιάζει σοβαρές ελλείψεις, τόσο από υπολογιστικής άποψης --- είναι υπολογιστικά δύσκολο ακόμη και να προσεγγιστεί ο βαθμός Dodgson ενός υποψηφίου --- όσο και από την πλευρά της κοινωνικής επιλογής, καθώς αποτυγχάνει σε βασικές επιθυμητές ιδιότητές της, όπως είναι η μονοτονία και η ομοιογένεια. Ωστόσο, αυτό δεν αποκλείει την ύπαρξη προσεγγιστικών αλγορίθμων για τον κανόνα του Dodgson που είναι μονότονοι ή ομοιογενείς, οπότε τίθεται το ερώτημα ύπαρξης τέτοιων αλγόριθμων. Στη διατριβή αυτή δίνονται οριστικές απαντήσεις στα ερωτήματα αυτά. Παρουσιάζεται ένας μονότονος αλγόριθμος εκθετικού χρόνου που πετυχαίνει λόγο προσέγγισης του βαθμού Dodgson ίσο με 2 και το αποτέλεσμα συμπληρώνεται με ένα αυστηρό αντίστοιχο κάτω φράγμα. Παρουσιάζεται επίσης ένας μονότονος προσεγγιστικός αλγόριθμος πολυωνυμικού χρόνου με λόγο O(logm) (όπου m είναι ο αριθμός των υποψηφίων): και στην περίπτωση αυτή το αποτέλεσμα είναι βέλτιστο, λόγω ύπαρξης αντίστοιχου κάτω φράγματος. Επιπλέον, αποδεικνύεται ότι μια μικρή παραλλαγή σε ένα γνωστό κανόνα ψηφοφορίας δίνει ένα μονότονο, ομοιογενή, O(m logm)-προσεγγιστικό αλγόριθμο πολυωνυμικού χρόνου, με τον καλύτερο δυνατό λόγο προσέγγισης, ακόμη και αν αυτό που μας ενδιαφέρει είναι μόνο η ομοιογένεια. Τέλος, μελετώνται διάφορες πρόσθετες ιδιότητες κοινωνικής επιλογής, για τις οποίες δεν υπάρχει αλγόριθμος με λόγο προσέγγισης που να εξαρτάται μόνο από το m . Αυτά τα αποτελέσματα της προσεγγισιμότητας του κανόνα αυτού αποτελούν σημαντική προσφορά της διατριβής καθώς μπορούν να θεωρηθούν ως κανόνες που υπολογίζονται σε πολυωνυμικό χρόνο και πληρούν μάλιστα επιθυμητές κοινωνικές ιδιότητες, ενώ ταυτόχρονα διέπονται και από την φιλοσοφία του κανόνα που θέσπισε ο Dodgson. Ένα άλλο σημαντικό υπολογιστικό πρόβλημα με το οποίο ασχολείται η παρούσα διατριβή είναι αυτό της δωροδοκίας των εκλογών. Στο πρόβλημα της δωροδοκίας μπορεί κάποιος με δεδομένο ένα χρηματικό προϋπολογισμό να αλλάξει τις προτιμήσεις των ψηφοφόρων ώστε να αναδειχθεί νικητής των εκλογών ο υποψήφιος της αρεσκείας του. Στη συγκεκριμένη διατριβή μελετώνται κανόνες ψηφοφορίας που βασίζονται στη βαθμολόγηση των υποψηφίων. Πιο συγκεκριμένα μελετάται η τάξη των κανόνων ψηφοφορίας όπου κάθε ψηφοφόρος εκχωρεί κ βαθμούς στον υποψήφιο που προτιμά ως πρώτο, λ βαθμούς στον υποψήφιο που προτιμά ως δεύτερο και 0 βαθμούς σε όλους τους υπόλοιπους υποψηφίους. Αποδεικνύεται ότι για αυτήν την τάξη των κανόνων βαθμολόγησης η δωροδοκία είναι ένα υπολογιστικά δύσκολο πρόβλημα. Στους κανόνες που βασίζονται στην βαθμολόγηση των υποψηφίων περιλαμβάνονται αυτοί της πλειοψηφίας και της 2-έγκρισης όπου μια βέλτιστη στρατηγική δωροδοκίας μπορεί εύκολα να υπολογιστεί, καθώς επίσης και ο κανόνας της 3-έγκρισης όπου η δωροδοκία είναι ένα υπολογιστικά δύσκολο πρόβλημα. Λαμβάνοντας υπόψιν την πολυπλοκότητα αυτών των κανόνων εξάγεται το συμπέρασμα ότι οι κανόνες που μελετήθηκαν είναι εκ των πιο απλών που δεν είναι ευάλωτοι στη δωροδοκία. / In this PhD thesis we study computational problems arising from the theory of social choice. One main aspect of Computational Social Choice is voting theory. The most important problem of voting theory is the computation of the winner of the elections when we have as input the preferences of the voters. In the literature there are many voting rules according to which the computation of the winner of the elections is done. Voting theory is a seminal subject in the Computational Social Choice theory with applications in the society. Voting rules are widely used in government and municipal or local elections and also in committees for taking decisions. In this thesis we start by considering voting rules proposed by Dodgson and Young. These rules are both designed to find an alternative closest to being a Condorcet winner. According to the Condorcet criterion, the winner of the elections should be the one that the majority of the voters prefer in relation to every other candidate. Unfortunately, the preferences of the majority may be circular. For example, in an election with 3 candidates, candidate a is preferred to b by the majority and b is preferred in relation to c, but c is preferred to a. Then a Condorcet winner does not exist. Each of these voting rules provide a different notion of proximity of how close they are to Condorcet rule. In the Dodgson rule the score of a candidate, given a set of preferences, is the minimum number of exchanges between adjacent candidates in order for the specific candidate to become a Condorcet winner. The Dodgson winner is the candidate with the minimum Dodgson score. In the Young rule the score of a candidate is the size of the largest subset of voters, when taking in account only these votes, the specific candidate becomes a Condorcet winner. The Young winner is the candidate with the maximum Young score. The score of a given alternative is known to be hard to compute under either rule and so the computational problems that arise and we consider are related to the approximation of the voting rules proposed by Dodgson and Young. We put forward two algorithms for approximating the Dodgson score: a combinatorial, greedy algorithm and an LP-based algorithm, both of which yield an approximation ratio of H_{m-1}, where m is the number of alternatives and H_{m-1} is the (m-1)st harmonic number. We also prove that there is no polynomial time algorithm that approximates the Dodgson score by (1/2-ε)lnm, unless problems in NP have quasi-polynomial time algorithms. Despite the intuitive appeal of the greedy algorithm, we argue that the LP-based algorithm has an advantage from a social choice point of view. Further, we demonstrate that computing any reasonable approximation of the ranking produced by Dodgson's rule is NP-hard. This result provides a complexity-theoretic explanation of sharp discrepancies that have been observed in the social choice theory literature when comparing Dodgson elections with simpler voting rules. Also, we show that the problem of calculating the Young score is NP-hard to approximate by any factor. This leads to an inapproximability result for the Young ranking. Although Dodgson's rule is one of the most well-studied voting rules, it suffers from serious deficiencies, both from the computational point of view --- it is NP-hard even to approximate the Dodgson score within sublogarithmic factors --- and from the social choice point of view --- it fails basic social choice desiderata such as monotonicity and homogeneity. However, this does not preclude the existence of approximation algorithms for Dodgson that are monotonic or homogeneous, and indeed it is natural to ask whether such algorithms exist. In this thesis we give definitive answers to these questions. We design a monotonic exponential-time algorithm that yields a 2-approximation to the Dodgson score, while matching this result with a tight lower bound. We also present a monotonic polynomial-time O(logm)-approximation algorithm (where m is the number of alternatives); this result is tight as well due to a complexity-theoretic lower bound. Furthermore, we show that a slight variation on a known voting rule yields a monotonic, homogeneous, polynomial-time O(m logm)-approximation algorithm, and establish that it is impossible to achieve a better approximation ratio even if one just asks for homogeneity. We complete the picture by studying several additional social choice properties; for these properties, we prove that algorithms with an approximation ratio that depends only on m do not exist. In this thesis we consider also the important computational problem of bribery in elections, where the winning candidate is computed using a scoring voting rule. In the bribery problem we have an external agent who wants to change the preferences of some voters to make his favorite candidate win the election given a budget. In this thesis we consider scoring voting rules where the voter gives to the first candidate κ points, λ points to his second most preferred candidate and zero points to all other candidates. We prove that for this class of rules bribery is a computationally hard problem. The class of scoring voting rules includes plurality and 2-approval for which an optimal bribing strategy can be computed efficiently as well as 3-approval which is hard to bribe. Concluding we derive that the class of rules we consider is one of the most simple scoring voting rules that are resistant to bribery.
27

Demand for public goods /

Burghart, Daniel Robert, January 2007 (has links)
Thesis (Ph. D.)--University of Oregon, 2007. / Typescript. Includes vita and abstract. Includes bibliographical references (leaves 109-115). Also available for download via the World Wide Web; free to University of Oregon users.
28

Equity and efficiency considerations of public higher education

Barbaro, Salvatore. January 1900 (has links)
Thesis (Ph. D.)--University of Göttingen, 2004. / Description based on print version record. Includes bibliographical references (p. [115]-121) and index.
29

Equity and efficiency considerations of public higher education

Barbaro, Salvatore. January 1900 (has links)
Thesis (Ph. D.)--University of Göttingen, 2004. / Title from e-book title screen (viewed Oct. 15, 2007). Description based on print version record.
30

Social capital and the third choice

Ouderkirk, Simon A. January 2008 (has links)
Thesis (M.A.)--State University of New York at Binghamton, Department of Philosophy, 2008. / Includes bibliographical references.

Page generated in 0.0737 seconds