1 |
Βιοχημική, κυτταρική και μοριακή μελέτη της έκφρασης και της ενδοκυττάριας σηματοδότησης των υποδοχέων c-Kit και PDGF-R στον καρκίνο του μαστού. Αξιολόγηση του ως πιθανοί στόχοι μοριακής θεραπείας και δράση του μοριακού αναστολέα STI571Ρουσσίδης, Ανδρέας Ε. 20 July 2010 (has links)
- / -
|
2 |
Βιοχημική και φαρμακολογική μελέτη σε κυτταρικές σειρές από καρκίνο του μαστού: επίδραση αναστολέων στην έκφραση γονιδίων εξωκυττάριου χώρου και τον κυτταρικό πολλαπλασιασμόΜητροπούλου, Θεώνη Ν. 21 July 2010 (has links)
- / -
|
3 |
Étude de la dissémination des cellules tumorales liée à l’acte chirurgical dans les carcinomes epidermoïdes des voies aérodigestives supérieures / Study of the scattering of the tumoral cells connected to the surgical act in carcinomas epidermoides ways superior aerodigestivesMastronicola, Romina 14 December 2015 (has links)
Par définition, une métastase est la formation de foyers tumoraux secondaires liée à la capacité des cellules tumorales à se détacher de la tumeur primitive, de s’implanter dans un autre organe et de proliférer. A partir du foyer primitif, il peut y avoir une dissémination micrométastatique c’est-à-dire la libération dans le sang ou le réseau lymphatique de cellules tumorales isolées ou de petits amas cellulaires. Ces micrométastases peuvent proliférer et donner naissance à des métastases. La difficulté est de déceler ces cellules tumorales isolées ou en micro-amas, et également d’évaluer leur valeur pronostique, ainsi que leur potentiel métastatique. Dans cette étude, nous allons nous intéresser plus particulièrement au processus métastatique lié à l’acte chirurgical dans les cancers epdermoïde des voies aérodigestive supérieures (CEVADS). En effet, dans ce type de cancers, la meilleure méthode pour établir un diagnostic est l’analyse anatomo-pathologique du prélèvement réalisé par biopsie. La principale barrière physique empêchant les cellules tumorales de migrer est la membrane du tissu atteint. Lors de la chirurgie, ces barrières sont détruites, ce qui facilite l’invasion du système vasculaire. Les cellules tumorales peuvent ainsi se loger dans les vaisseaux et proliférer à distance du site primitif pour former des tumeurs secondaires. Généralement, les métastases sont détectées par imagerie ou sérologie à un stade très avancé du cancer. L’objectif de cette étude est de détecter la présence de cellules isolées ou disséminées (CTCs) de CEDVADS dans la circulation sanguine a travers trois axes de recherche des métastases : 1) Étude des marqueurs moléculaires pour le diagnostic d’envahissement ganglionnaire des carcinomes épidermoïdes des voies aérodigestives supérieures réalisée par PCR quantitative en temps réel et en OSNA. 2) Recherche des cellules tumorales disséminées dans les drains de Redon après curage cervical 3)Recherche des cellules tumorales circulantes après acte chirurgical pour carcinomes épidermoïdes des VADS stade III et IV. Ce protocole nous permettra de valider la recherche des CTCs en situation clinique et par la suite de développer des études prospectives diagnostiques et pronostiques des CTCs des CEVADS / Metastasis is defined as the development of secondary tumor sites related to the ability of tumor cells to detach from primary tumor, to implant in another organ and to proliferate. From the primary site, a micrometastatic dissemination can occur through the release in blood stream or lymph system of isolated tumor cells or of small cell clusters. These micrometastases can proliferate and grow into metastases. The detection of isolated or microclustered tumor cells, the evaluation of the prognosis value, and their metastatic potential encounter difficulties. In this study, we focused mainly on the metastatic process related to surgery in epidermoid cancers of the upper aerodigestive tract (…). Indeed, in this type of cancers, the best method to establish diagnosis is the biopsy assessed by the anatomo-pathological analysis of a sample. The main physical barrier preventing cells from migrating is the membrane of the malignant tissue. During surgery, these barriers are destroyed, facilitating the invasion of the vascular system. Therefore tumor cells can locate in vessels and proliferate at distance from the primitive site, thus forming secondary tumors. Generally, metastases are detected by imaging or serology at a very advanced stage of cancer disease. The aim of this study was to detect isolated or disseminated cells (CTCs) of CEDVADS in blood stream by three different approaches : 1) the study of molecular markers for the diagnosis of node involvement of epidermoid carcinomas of the upper aerodigestive tract using quantitative PCR in real time and OSNA. 2) Screening of tumoral cells disseminated in Redon drains after cervical curettage 3) Detection of circulating tumor cells after surgery for epidermoid carcinomas of stage III and IV VADS. This protocol will allow to validate the detection of CTCs in clinic setting and to develop prospective studies for the diagnosis and prognosis of CTCs of CEVADS
|
4 |
The development and evaluation of molecular biological techniques to detect solid tumour cells in peripheral blood / Kenneth Brian Pittman.Pittman, Kenneth Brian. January 1995 (has links)
Erratum is pasted onto back endpaper. / Bibliography: leaves 189-219. / xxiii, 221 leaves : / Title page, contents and abstract only. The complete thesis in print form is available from the University Library. / Current understanding of metastatic processes and the clinical significance of these processes is discussed. The study of circulating solid tumour cells in peripheral blood is reviewed from an historical perspective. Newer molecular and cell biological techniques which may facilitate more reliable tumour evaluation are reviewed with special reference given to polymerase chair reaction (PCR) / Thesis (M.D.)--University of Adelaide, Dept. of Surgery, 1997?
|
5 |
The development and evaluation of molecular biological techniques to detect solid tumour cells in peripheral blood / Kenneth Brian Pittman.Pittman, Kenneth Brian. January 1995 (has links)
Erratum is pasted onto back endpaper. / Bibliography: leaves 189-219. / xxiii, 221 leaves : / Title page, contents and abstract only. The complete thesis in print form is available from the University Library. / Current understanding of metastatic processes and the clinical significance of these processes is discussed. The study of circulating solid tumour cells in peripheral blood is reviewed from an historical perspective. Newer molecular and cell biological techniques which may facilitate more reliable tumour evaluation are reviewed with special reference given to polymerase chair reaction (PCR) / Thesis (M.D.)--University of Adelaide, Dept. of Surgery, 1997?
|
6 |
Application de la technique CellSearch® Veridex pour la détection de cellules tumorales dans les liquides biologiques chez les patients atteints de cancers / Application of CellSearch® Veridex technology for the detection of tumor cells in biological fluids in cancer patientsTu, Qian 02 July 2015 (has links)
L’apparition de la technique CellSearch® a permis d’obtenir la sensibilité et la spécificité suffisantes et de détecter les CTCs en ciblant les marqueurs spécifiques dans le sang périphérique. Elle permet la numération et l’étude morphologique des CTCs qui est largement utilisée et validée. Nous décrivons une adaptation de la méthode CellSearch® pour détecter les cellules tumorale chez les LM (métastases leptoméningées) patients atteints de cancers du sein, du poumon et mélanomes, qui semble atteindre une sensibilité améliorée en comparaison avec la cytologie conventionnelle. Nous présentons également un cas clinique pour la détection de cellules tumorales dans l’ascite et du sang chez un patient avec le cancer de l’oesophage métastatique. De plus, la détection des cellules tumorales dans le redon chez les patients subis une chirurgie de la tête et du cou a été également réalisée. En utilisant cette méthode, les résultats sont non seulement quatitatifs, mais aussi quantitatifs avec des images numériques de chaque cellule, et des résultats séquentiels ont été étudiés chez certains patients atteints de cancer du sein, de cancer du poumon et de mélanome. Les données ont montré des changements dynamiques des nombres de cellules tumorales détectées dans le LCR, mais leurs corrélations avec la réponse au traitement ou la progression de la maladie ont besoin des études supplémentaires plus contrôlées avec une grande cohorte de patients. La mise en évidence de cette application serait importante en clinique pour le diagnostic, le pronostic et le traitement des patients atteints de cancer avec des métastases aux niveaux du SNC, du péritoine / The introduction of CellSearch® technology allows to give sufficient sensitivity and specificity and to detect CTCs targeting specific markers in peripheral blood. The enumeration and morphological study of CTCs are widely used and validated. We described an adaptation of the CellSearch® method to detect tumor cells in LM (leptomeningeal metastases) patients with breast cancer, lung cancer and melanoma, which appeared to achieve an improved sensitivity in comparison with conventional cytology. We also presented a case report for the detection of tumor cells in the ascites and blood of a patient with metastatic oesophageal cancer. Furthermore, the detection of tumor cells in aspirative drains after neck dissectionin from the patients undergoing surgery for head and neck cancer was also performed. Using this method, the results were not only quatitative but also quantitative with digital images of each cell, and sequential results were studied in some patients with breast cancer, lung cancer and melanoma. The data showed dynamic changes of the numbers of tumor cells detected in CSF, but their correlation with the response to treatment or disease progression need additional more controlled studies with a large cohort of patients. The application would be important for the clinical diagnosis, prognosis and treatment of cancer patients with CNS metastases and peritoneal metastases
|
7 |
Les mécanismes moléculaires de la méthionine dépendance des cellules souches cancéreuses / Molecular mechanisms of methionine dependance in cancer stem cellsZgheib, Racha 20 December 2017 (has links)
Certaines cellules cancéreuses sont méthionine dépendantes cependant les mécanismes de cette méthionine dépendance sont inconnus. Les cellules initiatrices de tumeur, qui représentent un faible pourcentage des cellules d’une tumeur, sont impliquées dans la récidive du cancer, phénocopient les cellules souches cancéreuses et forment des sphéroïdes 3D ou «tumor spheres (TS)» dans des conditions de culture non adhérentes. Nous montrons que, contrairement aux cellules monocouches adhérentes U251, les TS dérivées de cellules de glioblastome U251 ont besoin de méthionine exogène pour se développer. Cette méthionine-dépendance est caractérisée par une courbe en forme de cloche dans laquelle la croissance des TS est ralentie par des concentrations élevées de méthionine (> 0,01mM). Pendant la restriction en méthionine, le 5-méthyle-tétrahydrofolate restaure la formation des TS. Si les TS sont privées de méthionine pendant 24h, puis supplémentées en acide folique, elles présentent des concentrations d'isoformes des folates significativement inférieures à celles retrouvées dans les cellules adhérentes maintenues dans les mêmes conditions. Ceci suggère que le cycle des folates est réprimé dans les TS comparativement aux cellules adhérentes. L'annotation fonctionnelle des données ARN-Seq montre des changements nets dans plusieurs fonctions moléculaires et dévoile dans les TS un cycle cellulaire réduit, une augmentation du caractère « stemness » et une diminution du métabolisme des folates affectant particulièrement DHFR, SHMT et MTFHD. L'analyse du méthylome révèle des changements de méthylation dans le cycle cellulaire, la signature « stemness » et le cycle des folates, malgré des profils globaux de méthylation de l'ADN qui restent stables. Cependant, contrairement à la méthylation importante des promoteurs observée pour le cycle cellulaire et les gènes « stemness » (+ 25%), seuls 10 gènes du cycle des folates sur 139 gènes impliqués dans le métabolisme des mono-carbones sont significativement modifiés. En conclusion, un cycle des folates avec activité réduite fait partie de la reprogrammation métabolique qui déclenche la dédifférenciation en cellules souches cancéreuses et cette répression ne s'explique qu’en partie par la modification de méthylation des promoteurs / Some cancer cells are methionine dependent however little is known about the mechanisms of this dependency. Tumor initiating cells are a rare population of cancer cells, implicated in disease recurrence, that phenocopy cancer stem cells and form 3D spheroids or ‘tumor spheres (TS)» under non adherent conditions. We show that, unlike U251 adherent monolayer cells, TS derived from U251 glioblastoma cells need exogenous methionine to grow. This methionine dependency is characterized by a bell shape curve in which high methionine concentrations (>0.01mM) slow down TS growth. During methionine restriction, 5- methyltetrahydrofolate restores TS formation. When TS are deprived from methionine for 24h, then supplemented with folic acid, they exhibit lower levels of folate isoforms than adherent cells maintained in the same conditions, suggesting that folate cycle is repressed in TS relative to adherent cells. Functional annotation of the RNA-seq data shows clear changes in several molecular functions and reveals in TS a reduced cell cycle, an increased stemness and a diminished folate metabolism affecting particularly DHFR, SHMT and MTFHD. Methylome analysis shows methylation changes in cell cycle, stemness and folate cycle, despite global DNA methylation patterns remaining stable. However, unlike the important promoter methylation observed for cell cycle and stemness genes (+25%), only 10 folate cycle genes out of 139 genes involved in one-carbon metabolism are significantly altered. In conclusion, reduced folate cycle is part of the metabolic reprogramming triggering dedifferenciation into cancer stem cells and this repression is only partly explained by the alteration of promoter methylation
|
8 |
Βιοχημική, κυτταρική και μοριακή μελέτη της επίδρασης του ζολενδρονικού οξέος σε κυτταρικές σειρές από καρκίνο του μαστού και σε οστικά κύτταραΔέδες, Πέτρος 20 October 2010 (has links)
Το οστό αποτελεί ένα ιδανικό περιβάλλον για μετάσταση, καθώς η συνεχής και
δυναμική ανάπλασή του παρέχει μια γόνιμη βάση για την παλιννόστηση και τον
πολλαπλασιασμό των καρκινικών κυττάρων. Ο μεταβολισμός του οστού αποτελείται
από το στάδιο της απορρόφησης (bone resorption), το στάδιο του σχηματισμού (bone
formation) και το στάδιο της ηρεμίας. Το 65-75% των γυναικών με καρκίνο του
μαστού εμφανίζουν οστικές μεταστάσεις, καθώς τα καρκινικά κύτταρα του μαστού
εμφανίζουν αυξημένο οστεοτροπισμό. Τα καρκινικά κύτταρα του μαστού όταν
μεταναστεύουν στο οστό εκκρίνουν διάφορους αυξητικούς παράγοντες και
κυτταροκίνες, οι οποίοι μέσω των οστεοβλαστών, υπερενεργοποιούν τους
οστεοκλάστες με αποτέλεσμα την διατάραξη της φυσιολογικής ομοιοστασίας του
οστού. Η αυξημένη οστεολυτική δραστηριότητα έχει ως αποτέλεσμα την
απελευθέρωση αυξητικών παραγόντων που βρίσκονται εγκλωβισμένοι στο οστό, οι
οποίοι συμβάλλουν στην επιβίωση και τον πολλαπλασιασμό των καρκινικών
κυττάρων στο περιβάλλον του οστού. Έτσι εγκαθιδρύεται ένας ‘φαύλος κύκλος’
μεταξύ την ενεργοποίησης των οστεοκλαστών και την ανάπτυξης του όγκου στο
περιβάλλον του οστού. Η οστική νόσος στον καρκίνο έχει σημαντικές κλινικές
εκδηλώσεις που επηρεάζουν την ποιότητα ζωής του ασθενή. Αυτές περιλαμβάνουν
πόνο στον σκελετό, εξασθένηση της κινητικότητας, υπερασβεστιαιμία, συχνά
κατάγματα, συμπίεση των νευρικών ριζών και του νωτιαίου μυελού, καθώς και
διαταραχές αιμοποίησης.
Για την αντιμετώπιση των εκδηλώσεων της οστικής νόσου και γενικότερα των
ασθενειών με αυξημένη οστεοκλαστική δραστηριότητα έχει εγκριθεί από τον FDA η
χορήγηση διφωσφονικών. Τα διφωσφονικά είναι συνθετικά ανάλογα του
πυροφωσφορικού (PPi), όπου οι δύο φωσφονικές ομάδες ενώνονται μέσω
φωσφοαιθερικού δεσμού με ένα κεντρικό άτομο άνθρακα (P–C–P) στο οποίο είναι
ομοιοπολικά συνδεδεμένες δύο πλευρικές αλυσίδες. Χωρίζονται σε δύο κατηγορίες
τα αμινο-διφωσφονικά και τα μη αμινο-διφωσφονικά με διαφορετικούς μηχανισμούς
δράσης. Το ζολενδρονικό ανήκει στην κατηγορία των αμινο-διφωσφονικών και δρα
αναστέλλοντας την συνθάση του πυροφωσφορικού φαρνεσυλίου (FPP) στο μονοπάτι
του μεβαλονικού. Το γεγονός αυτό έχει ως αποτέλεσμα την αναστολή της σύνθεσης
των ισοπρενοϊδών λιπδίων FPP και πυροφωσφορικό γερανυλγερανύλιο (GGPP). Τα
FPP και GGPP είναι απαραίτητα για την πρενυλίωση δηλαδή την λιπιδική
τροποποίηση των μικρών GTPασων. Η πρενυλίωση είναι απαραίτητη για την
«αγκυροβόληση» τους στην κυτταροπλασματική πλευρά τις κυτταρικής μεμβράνης
274
και ως εκ τούτου στην λειτουργία των σηματοδοτικών αυτών πρωτεϊνών που είναι
επίσης απαραίτητη για την λειτουργία των οστεοκλαστών.
Αρχικός σκοπός της διατριβής ήταν να εξετάσει την επίδραση του ζολενδρονικού
σε βασικές ιδιότητες των καρκινικών κυττάρων, όπως είναι ο ανεξέλεγκτος
πολλαπλασιασμός και η διήθηση σε γειτονικούς ιστούς. Για τα πειράματα που
πραγματοποιήθηκαν χρησιμοποιήθηκαν δύο καρκινικές επιθηλιακές κυτταρικές
σειρές από ανθρώπινο μαστό, με διαφορετική μεταστατική ικανότητα και
διαφορετική έκφραση οιστρογοϋποδοχέων. Οι πειραματικές μελέτες που
πραγματοποιήθηκαν σε θρεπτικό υλικό παρουσία ορού, ώστε να υπάρχει διέγερση
των κυττάρων από μίγμα αυξητικών παραγόντων που υπάρχει στον ορό, έδειξαν ότι
το ζολενδρονικό ανέστειλε στατιστικώς σημαντικά των κυτταρικό πολλαπλασιασμό
και των δύο κυτταρικών σειρών. Επίσης αξιοσημείωτο είναι ότι το ζολενδρονικό
ανέστειλε σε σημαντικό βαθμό την διήθηση και των δύο καρκινικών σειρών είτε
χρησιμοποιήθηκε ως χημειοτακτικό ορός είτε εθισμένο υλικό καλλιέργειας από
ινοβλάστες μαστού.
Για την περαιτέρω μελέτη της ανασταλτικής δράσης του ζολενδρονικού στην
διηθητική ικανότητα των καρκινικών κυττάρων, μελετήθηκε η δράση του σε βασικές
διεργασίες των καρκινικών κυττάρων που συμβάλλουν στην διηθητική τους
ικανότητα, την ικανότητα προσκόλλησης τους στον ECM και την κινητικότητά τους.
Η επώαση των καρκινικών κυττάρων με ζολενδρονικό είχε ως αποτέλεσμα την
σημαντική αναστολή της ικανότητας προσκόλλησης τους σε όλα τα συστατικά του
ECM για την MDA-MB-231 σειρά, ενώ για την MCF-7 παρατηρήθηκε αναστολή της
προσκόλλησης σε όλα τα συστατικά του ECM με μόνη διαφορά ότι η αναστολή αυτή
δεν ήταν στατιστικώς σημαντική για τα κολλαγόνα τύπου Ι και IV.
Η μελέτη της κινητικότητας των καρκινικών κυττάρων μελετήθηκε με δύο
τρόπους, έτσι ώστε να έχουμε μια πιο ξεκάθαρη εικόνα για την δράση του
ζολενδρονικού. Και από τις δύο πειραματικές τεχνικές παρατηρήθηκε ότι η κυτταρική
κινητικότητα αναστέλλεται σημαντικά υπό την επίδραση του ζολενδρονικού για τα
MDA-MB-231 κύτταρα. Αξιοσημείωτο είναι το γεγονός ότι η ανασταλτική δράση
του ζολενδρονικού στην κυτταρική κινητικότητα παρατηρήθηκε και στην
συγκέντρωση των 3μΜ.
Ο εξωκυττάριος χώρος δεν είναι ένα απλό υποστηρικτικό σύστημα μορίων του
συνδετικού ιστού, αλλά αποτελεί μια δομική μονάδα η οποία λαμβάνει μέρος σε
φυσιολογικές αλλά και παθολογικές διεργασίες. Η σημαντικότητα της δομής και
Περίληψη
275
λειτουργικότητας των μορίων του εξωκυττάριου χώρου στις παθοφυσιολογικές
διαδικασίες τον καθιστούν ως ένα από τα σημαντικότερα προς μελέτη πεδία. Είναι
ευρέως γνωστό ότι οι αλληλεπιδράσεις μεταξύ καρκινικών κυττάρων και των
συστατικών του εξωκυττάριου χώρου, εκτός από την επαγωγή του κυτταρικού
πολλαπλασιασμού, είναι σημαντικές για την πρόοδο του καρκίνου, την
αγγειογέννεση και τη μετάσταση. Με βάση τη σύγχρονη βιβλιογραφία, αλλά και την
μακροχρόνια εμπειρία και το δημοσιευμένο έργο του εργαστηρίου μας, είναι γνωστό
ότι αλλαγές στην έκφραση τριών ο σημαντικών κατηγοριών μορίων του
εξωκυττάριου χώρου, των PGs των MMPs και των ιντεγκρινών, μπορεί να έχουν
σημαντικές συνέπειες στην ανάπτυξη και την πρόοδο του καρκίνου του μαστού. Για
το σκοπό αυτό έγινε εκτενής μελέτη στο επίπεδο της δράσης του ζολενδρονικού στις
κατηγορίες αυτών των μορίων.
Η χορήγηση του ζολενδρονικού στα κύτταρα είχε ως αποτέλεσμα την αναστολή
της έκφρασης, ενός σημαντικού για την οστική μετάσταση μορίου, της συνδεκάνης-1
τόσο σε γονιδιακό όσο και σε πρωτεϊνικό επίπεδο και στις δύο καρκινικές σειρές.
Επίσης ανέστειλε την γονιδιακή έκφραση της συνδεκάνης -2 στην MCF-7 και MDAMB-
231 παρατηρήθηκε μια τάση αναστολής της. Για την συνδεκάνη-4 δεν επηρέασε
την γονιδιακή της έκφραση στην MDA-MB-231, ενώ στην MCF-7 την ανέστειλε.
6στόσο σε πρωτεϊνικό επίπεδο αύξησε την έκφραση της και στις δύο καρκινικές
σειρές, γεγονός που υποδεικνύει πως καταστέλλει τον μηχανισμό αποικοδόμησής της.
Βάσει πρόσφατων μελετών η αύξηση της έκφρασης της συνδεκάνης-4 έχει ως
αποτέλεσμα την καταστολή της κινητικότητας των κυττάρων, γεγονός που εξηγεί την
παρατηρούμενη από το ζολενδρονικό μείωση στην κινητικότητα των κυττάρων.
Η μελέτη της δράσης του ζολενδρονικού στην έκφραση των MMPs και των
TIMPs έδωσε σημαντικά στοιχεία για την παρατηρούμενη αναστολή της διηθητικής
ικανότητας των καρκινικών κυττάρων, καθώς η έκφραση της των MMPs που
μελετήθηκαν και στις δύο καρκινικές σειρές μειώθηκε σημαντικά, ενώ η έκφραση
των TIMPs αυξήθηκε σημαντικά. Όσον αφορά τις ιντεγκρίνες, των οποίων ο ρόλος
στην κυτταρική προσκόλληση είναι γνωστός, στα κύτταρα MDA-MB-231 το
ζολενδρονικό προκάλεσε στατιστικά σημαντική αναστολή στην έκφραση των
υπομονάδων α1, α4, α5, β1, β2, β6 των ιντεγκρινών, καθώς και στις ιντεγκρίνες αvβ3
και α5β1, προκάλεσε σχεδόν πλήρη αναστολή στην έκφραση των β3 και αvβ5,
επαγωγή στις αv και β4 υπομονάδες και δεν επηρέασε την έκφραση των α2 και α3.
Αντίστοιχα, στα MCF-7 το ζολενδρονικό προκάλεσε αναστολή στην έκφραση των
276
υπομονάδων α2, α3, α5, αν, αvβ3, β1, β2, β3, β6 και των ιντεγκρινών αvβ5 και α5β1.
Προκάλεσε επίσης επαγωγή στην υπομονάδα α1, ενώ δεν επηρέασε την έκφραση των
υπομονάδων α4 και β4. Αξιοσημείωτη είναι η αναστολή της αvβ3, καθώς το
ετεροδιμερές αυτό παίζει σημαντικό ρόλο στην μετάσταση των καρκινικών κυττάρων
στο οστό. Συγκρίνοντας τα πειράματα της κυτταρικής προσκόλλησης και της
έκφρασης των ιντεγκρινών παρατηρείται συμφωνία μεταξύ τους.
Σημαντική επίσης για την αντικαρκινική και αντιμετασταστική δράση του
ζολενδρονικού είναι η παρατηρούμενη αναστολή της έκκρισης του HA και της
έκφρασης του υποδοχέα του, του CD44, καθώς το και τα δύο μόρια ξεχωριστά αλλά
και ως σύμπλοκο διαδραματίζουν σημαντικό ρόλο στην πρόοδο του καρκίνου και
στην μετάσταση του στα οστά.
Επόμενος σκοπός της διατριβής ήταν να μελετηθεί η επίδραση του ζολενδρονικού
εκεί που κυρίως δίνει μετάσταση ο καρκίνος του μαστού, δηλαδή στα οστά. Για το
λόγο μελετήθηκε η δράση του στην ενεργοποίηση των πρώιμων οστεοκλαστων σε
υπόστρωμα οστού, χρησιμοποιώντας ως δείκτες την TRAP 5b και το NTx, και
διαπιστώθηκε πως το ζολενδρονικό μπορεί να επάγει την αναστολή της
οστεοκλαστογένεσης με μηχανισμό ο οποίος δεν βασίζεται στην υπερέκκριση της
OPG. Επίσης ανέστειλε την έκφραση της ΜΜP-9, η οποία πέρα από την
αποικοδομητική της δράση, αποτελεί και δείκτη της οστεοκλαστικής σειράς. Στην
συνέχεια μελετήθηκε η ενεργοποίηση των οστεοκλαστών σε ένα πειραματικό
μοντέλο που περιλάμβανε την συν-καλλιέργεια πρώιμων οστεοκλαστών και
καρκινικών κυττάρων της σειράς MDA-MB-231 παρουσία και απουσία αυξητικών
παραγόντων που επάγουν την ενεργοποίηση των οστεοκλαστών. Και στις δύο
περιπτώσεις η ωρίμανση των οστεοκλαστών αναστάλθηκε δοσο-εξαρτώμενα.
Αξιοσημείωτο είναι το γεγονός ότι τα καρκινικά κύτταρα μπορούν από μόνα τους να
επάγουν την ενεργοποίηση των οστεοκλαστών καθώς και ότι ζολενδρονικό
αναστέλλει την ενεργοποίηση των οστεοκλαστων στην χαμηλή συγκέντρωση των
οστεοκλαστών. Επίσης και στις δύο περιπτώσεις το ζολενδρονικό μείωσε σημαντικά
το φορτίο των ζελατινασών στο περιβάλλον του οστού μειώνοντας έτσι και την
λυτική τους δραστηριότητα.
Όπως είναι γνωστό όταν τα καρκινικά κύτταρα μεταναστεύουν στο περιβάλλον
του οστού ουσιαστικά εκμεταλλεύονται του μηχανισμούς αποικοδόμησης έτσι ώστε
να δημιουργήσουν ένα περιβάλλον ευνοϊκό για την επιβίωσή τους. Για το λόγο αυτό
μελετήθηκε η δράση του ζολενδρονικού στην δραστικότητα ενεργών οστεοκλαστών
Περίληψη
277
καθώς και σε μόρια, όπως η TRAP, η β3 ιντεγκρίνη, η καθεψίνη Κ και οι MMP-1, -9,
-14, που παίζουν σημαντικό ρόλο στην λειτουργία τους. Τα αποτελέσματα από την
μέτρηση του NTx έδειξαν πως το ζολενδρονικό καταστέλλει την δραστικότητα των
οστεοκλαστών. Όσον αφορά τα μόρια που μελετήθηκαν το ζολενδρονικό ανέστειλε
την έκφραση τους στην συγκέντρωση των 15 μΜ, ενώ στην συγκέντρωση των 3 μΜ
είτε ανέστειλε την έκφραση τους (ΜΜP-1, MT1-MMP, ιντεγκρίνη β3) είτε δεν την
επηρέασε (καθεψίνη Κ, TRAP) είτε την αύξησε (MMP-9). Η μελέτη της πρωτεϊνικής
έκφρασης της ΜΜP- 9 εμφάνισε το ίδιο μοτίβο με την γονιδιακή της έκφραση.
Όπως είναι γνωστό η χημειοθεραπεία στον καρκίνο δεν έγκειται στην χορηγία
ενός μόνο φαρμάκου αλλά σε συνδυασμούς φαρμάκων. Για το λόγο αυτό
αξιολογήθηκε η δράση του ζολενδρονικού με άλλα γνωστά αντικαρκινικά μόρια
(λετροζόλη και STI571), των οποίων η δράση τους έχει μελετηθεί και αξιολογηθεί
από το εργαστήριο Βιοχημείας. Τα μόρια αυτά είναι η λετροζόλη και ο μοριακός
αναστολέας STI571. Παρουσία των δύο ειδικών αναστολέων παρατηρήθηκε
ενίσχυση της ανασταλτικής δράσης του ζολενδρονικού στον κυτταρικό
πολλαπλασιασμό, χωρίς ωστόσο να παρατηρείται συνεργιστική δράση τους.
Συνοψίζοντας το ζολενδρονικό φαίνεται να έχει σημαντική in vitro αντικαρκινική
δράση, καθώς εμφανίζει ανασταλτική δράση στον πολλαπλασιασμό των καρκινικών
κυττάρων και στα επιμέρους βήματα της μεταστατικής διαδικασίας. Επιδρά σε μόρια
που παίζουν σημαντικό ρόλο στην εξάπλωση του όγκου και φαίνεται να μπορεί να
διακόψει το ‘φαύλο κύκλο’ της οστικής νόσου στον καρκίνο του μαστού. Η
χρησιμοποίηση του μαζί με άλλα αντικαρκινικά μπορεί να αυξήσει την ανασταλτική
του ικανότητα. Περαιτέρω μελέτες θα βοηθήσουν στην in vivo επιβεβαίωση των
παραπάνω και συγκεκριμένα ότι το ζολενδρονικό εν δυνάμει θα μπορούσε να
χρησιμοποιηθεί ως αντικαρκινικός παράγοντας σε γυναίκες με καρκίνο του μαστού,
έτσι ώστε να αποφευχθούν οι πιθανές μεταστάσεις στα οστά. / In this doctoral thesis the effect of zoledronic acid (zol) on human MDA-MB-
231 and MCF-7 breast cancer cell lines on cell proliferation, invasion, adhesion and
migration were examine. The obtained results demonstrated that zoledronate
effectively reduced cell growth for both cancer cell lines. Moreover the effect of zol
on key matrix molecules that implicated in cell migration, invasion and metastasis,
such as Proteoglycans, Metalloproteinase and integrins were studied. In both cell lines
the inhibition of expression of both protein and gene levels were demonstrated. In
order to evaluated the effect of zol on the activation of osteoclasts, bone particles with
the appropriate growth factors were co-cultured with MDA-MB-231 cells.
Conclusively the result of this thesis demonstrated that zol inhibits migration and
invasiveness of breast cancer cells, which is of crucial importance in preventing the
spread in bone inviroment.
|
Page generated in 0.015 seconds